Το Κράτος του Κωλέττη καλά κρατεί …

Γράφει ο Μαύρος Ταΰγετος.

Είναι πραγματικά θλιβερό να παρακολουθεί κανείς τις ιλαροτραγωδίες που διαδραματίζονται στα τηλεοπτικά παράθυρα όπου κανείς δεν γνωρίζει πως φθάσαμε σε αυτό το έγκλημα. Σαν να μη ζούσαν σε αυτή τη χώρα (της Ηλείας, της Marfin,του Αγία Ζώνη ΙΙ, της Μάνδρας, της τελευταίας φονικής πυρκαγιάς). Ασφαλώς και θα γινόταν έτσι καθώς τις διευθυντικές θέσεις τις κατέχουν άνθρωποι ανεξαρτήτως ικανοτήτων και χαρακτηριστικών αλλά μόνο κομματικής υπακοής και οσφυοκαμψίας. Γιαυτό και σχεδόν μία εβδομάδα μετά δεν υπήρξε ούτε μία παραίτηση  (ούτε δώθηκε, ούτε ζητήθηκε). Και φοβάμαι ότι δεν υπήρξε και συστολή.

Η αντιπολίτευση αντιδρά σα να μην κυβέρνησε ποτέ και προσπαθεί πάνω σε αναρίθμητους νεκρούς να κάνει  κριτική και πολιτική.

Τους πληγέντες στο Μάτι δεν τους έσωσε το Κράτος, τους έσωσε η δράση των πολιτών ( όπως οι ψαράδες που έσπευσαν να απομακρύνουν τον κόσμο ) και η καλή τους τύχη ( όπου υπήρξε).

Περιφέρεια απούσα, δήμος Μαραθώνα διαχρονικά απών. Άλλωστε και πέρσι ήταν απών ο δήμος Μαραθώνα στις καταστροφικές πυρκαγιές του Καλάμου αλλά κανένας δεν ενοχλήθηκε ούτε από την απουσία ούτε από τις προκλητικές και προσβλητικές δηλώσεις Ψινάκη. Φέτος απλά υπήρξαν δύο παραιτήσεις γιατί κοντοζυγώνουν οι εκλογές και η παραίτηση είναι παρακαταθήκη !

Το υπόλοιπο Αττικής είναι για τις εκλογές πολιτικό λιμάνι.  Στις πολυάριθμες βουλευτικές έδρες του μπορεί με ασφάλεια να φιλοξενήσει φιλοδοξίες . Γι΄αυτό και πολλοί από τους βουλευτές καμία πραγματική σχέση δεν έχουν με τους κατοίκους και τους τόπους. Τα τελευταία χρόνια άρχισε αυτό να διηθεί  και την τοπική αυτοδιοίκηση.

Στην ευθύνη αυτής της καταστροφής μάλλον συμβάλλαμε όλοι. Γιατί το πελατειακό κράτος που καθιέρωσε ο Κωλέττης καλά κρατεί και δυστυχώς έχουν πολλαπλασιαστεί και οι ενοχλητικές μαϊμούδες .

Οι οικογένειες των θυμάτων δε θα ξεχάσουν ποτέ, οι άνθρωποι που έχασαν τις περιουσίες τους θα ξεχάσουν δύσκολα. Για όλους τους υπόλοιπους  που είχαμε την τύχη να μη βρισκόμαστε στα πέριξ του Ματίου ένα ζεστό καλοκαιρινό απόγευμα ας μην ξεχάσουμε ότι ‘όταν το σπίτι του γείτονα καίγεται, θα έρθει η φωτιά και στο δικό μας’

Επίσης θυμηθείτε: οι εκλογές είναι κοντά!