100 χρόνια από την ίδρυση του Εθνικού Πειραιά

Έναν αιώνα ζωής συμπλήρωσε ο Εθνικός Πειραιά (ίδρυση 23 Νοεμβρίου 1923) και η παρουσία του για πολλά χρόνια στα σαλόνια του ελληνικού ποδοσφαίρου, αλλά και τα αγωνιστικά ποιοτικά χαρακτηριστικά τον έκαναν να καθιερωθεί στη συνείδηση των φιλάθλων και εκτός από τους φίλους του να είναι συμπαθής σύλλογος σε πολυάριθμο κοινό, ακόμα και στις εποχές μας που αγωνίζεται σε κατηγορίες δυσανάλογες με το ιστορικό μέγεθός του.

Για την ιστορία ο πλήρης τίτλος είναι Εθνικός Όμιλος Φιλάθλων Πειραιώς Φαλήρου. Ήταν ιδρυτικό μέλος της Ένωσης Ποδοσφαιρικών Σωματείων Πειραιά, ενώ κατέκτησε το δεύτερο στην ιστορία του θεσμού, κύπελλο Ελλάδας την αγωνιστική περίοδο 1932-1933.

Δεν έλλειψαν στην περίοδο του Μεσοπολέμου και οι διεθνείς συναντήσεις, φιλικού χαρακτήρα, από τις οποίες σταχυολογούμε μερικές αναφορές.
Στις 3 Ιανουαρίου 1933 ο Εθνικός υποδέχεται σε φιλικό αγώνα τη γιουγκοσλαβική ομάδα Μπεογράδσκυ από την οποία έχασε με 1-2.

Στις 10 Ιανουαρίου 1933 ο Εθνικός αγωνίστηκε με την επαγγελματική ομάδα Νεμζέττι της Ουγγαρίας και τη νίκησε με 1-0. Η σύνθεση του Εθνικού ήταν: Ζαντιώτης, Ζουρτός, Κωνσταντουδάκης, Χέλης Ι., Χέλμης ΙΙ.,Φραγκάκης, Δεληγιώρης, Λαπατάς (ο σκόρερ), Τσιριτάκης Ι., Τσιριτάκης ΙΙ., Μπουρλετίδης. «Ο Εθνικός Πειραιώς είναι η μόνη ελληνική ομάς που ενίκησε την Ένωσις Αλεξανδρείας», αναφέρουν τα «Αθλητικά Χρονικά» στις 4-10-1933 και συμπληρώνουμε ότι οι Έλληνες της Αιγύπτου, μαζί βέβαια με τους γηγενείς είχαν συγκροτήσει αξιόλογες oμάδες και έδιναν συχνά διεθνή φιλικά παιχνίδια.

Στα χρόνια που ακολούθησαν το σύμφωνο Βενιζέλου – Ινονού και τη βελτίωση των ελληνοτουρκικών σχέσεων, που αποτυπώθηκαν και με ανάλογες φιλικές ποδοσφαιρικές συναντήσεις, ο Εθνικός Πειραιά πηγαίνει το φθινόπωρο του 1933 στην Κωνσταντινούπολη, όπου γνωρίζει εξαιρετική υποδοχή από τους ομογενείς. Η ομάδα πήγαινε στην Τουρκία έχοντας κατακτήσει την προηγούμενη χρονιά το κύπελλο στην Ελλάδα και τη συνόδευε η σχετική φήμη. Αγωνίστηκε με την τουρκική Μπεσίκτας, με την οποία ο Εθνικός ήρθε ισόπαλος 0-0, σε έναν αγώνα που παρακολούθησαν χιλιάδες θεατές, ομογενείς και Τούρκοι. Ακολούθησε η ρεβάνς (3-11-1933) όπου η Μπεσίκτας κέρδισε με 3-2. Επίσης αντιμετώπισε την Γαλατασεράι στις 31/10/1933 (ήττα με 2-1) και στη ρεβάνς στις 5/11/1933 ήττα με 2-0.

Μαύρη στιγμή στην ιστορία των κυανολεύκων ήταν όταν στις 5 Οκτωβρίου 1959 έφυγε από τη ζωή ο 20χρονος ποδοσφαιριστής Θοδωρής Ιωάννου που την προηγούμενη μέρα είχε τραυματιστεί σε αγώνα με τον Παναθηναϊκό στο γήπεδο της Λεωφόρου Αλεξάνδρας.

Ο Εθνικός Πειραιά έχει δώσει αγώνα υδατοσφαίρισης το 1974 με τον Ολυμπιακό με στόχο την ενίσχυση των θυμάτων της εισβολής στην Κύπρο, δείχνοντας ότι ο αθλητισμός δεν πρέπει να είναι αποκομμένος από το ευρύτερο κοινωνικό περιβάλλον. Ειδικά στην υδατοσφαίριση ο Εθνικός Πειραιά έχει κατακτήσει τον τίτλο του «αυτοκράτορα» με την πορεία που έχει διαγράψει και τους τίτλους που έχει κατακτήσει. Μπάσκετ, βόλεϊ, κολύμβηση, ρυθμική γυμναστική, είναι μερικά από τα αθλήματα που αναπτύσσουν οι κυανόλευκοι.

Στη σύγχρονη ιστορία του Εθνικού ξεχωρίζουν δύο άνθρωποι που δεν είναι πια μαζί μας.

Ο ένας είναι ο Κώστας Κατσούλης που δέχτηκε το Σεπτέμβριο του 2014 δολοφονική επίθεση στο γήπεδο του Ηροδότου και υπέκυψε λίγες μέρες αργότερα. Ο τότε 46χρονος φίλαθλος του Εθνικού, είχε μπει μπροστά για να προστατέψει πιο ευάλωτους φίλους της ομάδας, σε επίθεση που δέχτηκαν από αντίπαλους οπαδούς.

Ο δεύτερος ήταν το σήμα κατατεθέν όχι μόνο του Εθνικού, αλλά όλων των υγιώς σκεπτόμενων φιλάθλων στην Ελλάδα και αναφερόμαστε στον αείμνηστο Γιάννη Μαντζουράνη τον «Εθνικάρα», τον πιο αγνό και ειρηνικό φίλαθλο που γνώρισε το ελληνικό ποδόσφαιρο, αλλά να μην αδικούμε και τα άλλα αθλήματα, καθώς έδινε το παρόν και σε αγώνες της αγαπημένης του ομάδας και σε άλλα σπορ.