Πέθανε ο σπουδαίος ηθοποιός και σκηνοθέτης Στέφανος Ληναίος σε ηλικία 98 ετών. Την είδηση έκανε γνωστή η κόρη του, Μαργαρίτα Μυτιληναίου, με ανάρτησή της .
Αν κάτι χαρακτήριζε τον Στέφανο Ληναίο ήταν το ήθος του, η σεμνότητά του, η σοβαρότητα με την οποία αντιμετώπιζε το θέατρο και βεβαίως η υποκριτική του δεινότητα, στον κινηματογράφο και πολύ περισσότερο στο παλκοσένικο, το οποίο υπηρέτησε πιστά, ταπεινά και με πάθος για περισσότερα από 60 δημιουργικά χρόνια. Όσα χρόνια είχε συνδέσει τη ζωή του με τον μεγάλο έρωτα της ζωής του, την εξαίρετη ηθοποιό Έλλη Φωτίου, με την οποία πορεύτηκαν μαζί στο θέατρο, σε κοινωνικούς αγώνες και στην υπηρεσία του πολιτισμού και των γραμμάτων, μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας και της εφήμερης προβολής, με ξεχωριστή σεμνότητα και απλότητα.
Από τις αρχές της δεκαετίας του ‘50, ο Στέφανος Ληναίος θα συνεργαστεί με πάνω από 20 θιάσους, παίζοντας σε περίπου 100 θεατρικά έργα – πολλά απ’ τα οποία σκηνοθέτησε ο ίδιος, μέχρι να αποκτήσει, με την Έλλη του, το «τρίτο παιδί του» – πέρα από τη Μαργαρίτα, για χρόνια διευθύντρια του Β Προγράμματος της ΕΡΤ και τον Αλέξη – το Θέατρο Άλφα, όπου στέγασε τον θίασό του «Σύγχρονο Ελληνικό Θέατρο», αλλά και τα όνειρά του για την τέχνη. Επίσης, έπαιξε σε πολλές ταινίες, έκανε ραδιοφωνικές παραγωγές, συμμετείχε σε τηλεοπτικές εκπομπές, έγραψε τρία βιβλία και συχνά αρθρογραφούσε σε μεγάλες αθηναϊκές εφημερίδες, για θέματα πολιτισμού.
Ο Στέφανος Ληναίος (πραγματικό όνομα Διονύσης Μυτιληναίος), γεννήθηκε στις 6 Αυγούστου του 1928 στη Μεσσήνη Μεσσηνίας και το 1947 ανέβηκε στην Αθήνα, για να φοιτήσει στην Πάντειο, την οποία θα εγκαταλείψει για να βρεθεί, αμέσως μετά, στη Σχολή Θεάτρου Αθηνών.
Το 1954 θα πάρει τον πρώτο σημαντικό ρόλο, παίζοντας στο έργο «Μάκβεθ», με τον θίασο του Δημήτρη Μυράτ και τον επόμενο χρόνο θα παίξει στον «Οθέλλο» και πάλι με τον σημαντικό δάσκαλο του θεάτρου. Χωρίς να αφήσει ποτέ το θεατρικό σανίδι, το 1955 θα κάνει και την πρώτη του εμφάνιση στην ηθογραφία «Το Οργανάκι του Αττίκ», σε σκηνοθεσία Φρίξου Ηλιάδη, δίπλα στην Σμαρούλα Γιούλη, τον Αλέκο Αλεξανδράκη και τον Στέλιο Βόκοβιτς.
Λίγο πριν από το πραξικόπημα του 1967 και την χούντα, όπου θα αποφασίσει να φύγει από την Ελλάδα μην αντέχοντας τους συνταγματάρχες, οι οποίοι θα τον καθαιρέσουν από γενικό γραμματέα του ΣΕΗ, λόγω πολιτικών φρονημάτων, θα προλάβει να πρωταγωνιστήσει στην καλοβαλμένη κομεντί «Μιας Πεντάρας Νιάτα» με τη σύζυγό του Έλλη Φωτίου.
Αυτοεξόριστος στο Λονδίνο, ο Ληναίος θα σπουδάσει στην περίφημη δραματική σχολή RADA, εμπλουτίζοντας τις υποκριτικές γνώσεις του, ενώ το 1969 θα πρωταγωνιστήσει, στην ξεκαρδιστική κωμωδία «Η Κόμισσα της Φάμπρικας», σε σενάριο Ασημάκη Γιαλαμά.
Θα ιδρύσει, μαζί με την Έλλη Φωτίου, τον θίασο «Σύγχρονο Ελληνικό Θέατρο», που θα στεγάσει στο θέατρο Άλφα και ειδικά μετά την πτώση της χούντας, θα δώσει όλες του τις δυνάμεις για το καλό θέατρο και τον πολιτισμό. Ενδεικτικά μόνο, μερικές από τις 40 επιτυχίες που ανέβασε στο θέατρο Άλφα, είναι τα έργα «Δεν Πληρώνω – Δεν Πληρώνω» – ένα έργο, του Ντάριο Φο, που γέμισε για χρόνια το ιστορικό θέατρο στην Πατησίων, «Καληνύχτα Μαργαρίτα», «Οι Ρόζεμπεργκ δεν πρέπει να πεθάνουν» και «Ένας εχθρός του λαού».
Αριστερός από τα νιάτα του – μέλος της νεολαίας Λαμπράκη, ο Ληναίος, μαζί με την Φωτίου, θα ενταχθεί στην αντιδικτατοτική κίνηση στην Ευρώπη, γυρνώντας διάφορα πανεπιστήμια και οργανώνοντας λογοτεχνικές εκδηλώσεις αφιερωμένες για την ανατροπή της χούντας, ενώ με την αποκατάσταση της δημοκρατίας, θα ενταχθεί στο ΠΑΣΟΚ του Ανδρέα Παπανδρέου, στον οποίο είχε βαθιά εκτίμηση. Ως γραμματέας Πολιτισμού στο κίνημα, θα αναλάβει πρωτοβουλίες για τη ραδιοτηλεόραση και ειδικά για την Εκπαιδευτική Τηλεόραση, θα συμμετάσχει στην Πανελλήνια Ένωση Ελεύθερου Θεάτρου (ΠΕΕΘ), ενώ τιμήθηκε και με το βραβείο «Αιμίλιος Βεάκης», για την προσφορά του στο θέατρο και ως επίσημο μέλος του Σωματείου Βρετανών Ηθοποιών.
Θα εκλεγεί βουλευτής με το ΠΑΣΟΚ το 1989, ενώ έχει διατελέσει και δημοτικός σύμβουλος Αθηναίων από το 1986 μέχρι το 1990.
Πηγή : Euronews
