“Γεννήθηκα και μεγάλωσα στον Πειραιά. Κατάγομαι όμως από τη Μυτιλήνη. Δεν πήγα όμως ποτέ στη Μυτιλήνη. Γεννήθηκα στην Καστέλλα το 1936… Τελείωσα το Δημοτικό και πριν τελειώσω το Γυμνάσιο παντρεύτηκα κι ήρθα στη Ρώμη.
…Η εθνικότητα της γης δεν είναι σημαντική. Η ιδέα είναι σημαντική. Δεν φτάνει, με άλλα λόγια, να πεις ότι έρχομαι από ένα συγκεκριμένο γεωγραφικό χώρο για να πείσεις τον άλλο ότι είσαι διαφορετικός. Για να πείσεις για τη σημασία που κουβαλάς, πρέπει να δείξεις την ταυτότητα σου, που δεν είναι άλλη από τις αξίες σου! Αν είσαι Έλληνας που πηγαίνεις στην Ιταλία και φέρνεις μαζί σου και τις αξίες σου, τις ιδέες σου, τότε αυτομάτως γίνεσαι η γέφυρα μεταξύ Ελλάδας και Ιταλίας.. Το πρόβλημα της Ελλάδας ήταν πάντα οι γέφυρες.
…Δεν σκότωσα ποτέ, αλλά είμαι έτοιμος να το κάνω, αν μου ποδοπατήσουν το δικαίωμα στην ελευθερία. Δεν δανείστηκα γλωσσικά αποσπάσματα, παρά μόνο από ανάγκη. Δεν αναζήτησα παρά μόνο όμορφα πράγματα. Μέτρησα την απόσταση μέσα από την αντικειμενικότητα. Είδα το ιερό στα αντικείμενα της καθημερινής χρήσης. Πίστεψα στο βάρος ως σωστό μέτρο. Αγάπησα τις φράσεις που δείχνουν την παρθενία ως υπέρτατη κατάσταση. Διέσχισα μονοπάτια δύσκολα, μέσα στο δάσος, ανηφορίζοντας προς το βουνό. Το μολύβι, τα μαλλιά, τα σύννεφα, η Μικρή Άρκτος που δείχνει τον Βορρά, ο Άνεμος. Δεν ξέρω να ζω έξω από τον λαβύρινθο της γλώσσας. Αγαπώ την ελιά, τ’ αμπέλι και το στάρι. Θέλω την επιστροφή της ποίησης με όλα τα μέσα: με την άσκηση, την Παρατήρηση, τη μοναξιά, τον λόγο, την εικόνα, την εξέγερση. Ανικανοποίητος μέχρι το διηνεκές. ”
Ένας καταξιωμένος , διεθνής , πρωτοπόρος καλλιτέχνης. Μιά τάση μόνος του. Για τον οποίο η γενέθλια πόλη δεν ξόδεψε ούτε ένα μνημόσυνο, ούτε μία εκδήλωση! Για ονοματοδοσία…ούτε λόγος.
