Aίγινα: Το νησί ”τόπος έμπνευσης” μεγάλων Ελλήνων δημιουργών

Σαν σήμερα, στις 11 Νοεμβρίου 1826, η Αίγινα  ορίστηκε προσωρινή πρωτεύουσα του νεοσύστατου ελληνικού κράτους. Με τη στρατηγική της θέση και την ασφάλεια που προσέφερε, έγινε έδρα της πρώτης οργανωμένης διοίκησης της νεανικής Ελλάδας. Στο νησί συγκεντρώθηκαν χιλιάδες πρόσφυγες από τη Στερεά Ελλάδα και τα νησιά, που έψαχναν καταφύγιο από την ανασφάλεια και την καταστροφή του πολέμου.

Στην Αίγινα δημιουργήθηκαν τα πρώτα δημόσια έργα, ιδρύθηκαν το Ορφανοτροφείο, το πρώτο εθνικό τυπογραφείο, σχολεία, τράπεζες, μουσεία και η Εθνική Βιβλιοθήκη, θέτοντας τις βάσεις για την πνευματική και πολιτική ανασυγκρότηση της χώρας. Το νησί έγινε κέντρο πολιτισμού, εκπαίδευσης και διοίκησης, αποδεικνύοντας ότι ακόμη και ένα μικρό νησί μπορεί να διαδραματίσει καθοριστικό ρόλο στην ιστορία ενός έθνους.

Η παρουσία της Αίγινας ως πρωτεύουσας διήρκεσε μόλις λίγα χρόνια, καθώς το 1834 η πρωτεύουσα μεταφέρθηκε στην Αθήνα. Ωστόσο, η συμβολή της Αίγινας στην οργάνωση του νεοσύστατου κράτους παραμένει ανεκτίμητη, καθώς έδειξε πώς η ασφάλεια, η οργάνωση και η αλληλεγγύη μπορούν να γεννήσουν ένα νέο ξεκίνημα, ακόμη και σε περιόδους κρίσης.

Η Αίγινα υπήρξε πάντα τόπος έμπνευσης για μεγάλους δημιουργούς. Έδινε πάντα την εντύπωση όασης απλότητας και φυσικής ζωής. Η θάλασσα, τα πεύκα και το καθαρό φως, αρκούν για να γίνει η σιωπή, απόλαυση. Η ιστορία της, βαθιά ριζωμένη στον ελληνικό πολιτισμό, χάριζε στους καλλιτέχνες ένα αίσθημα ηρεμίας και δύναμης.

Το νησί του Αργοσαρωνικού λειτούργησε ως “μούσα” για εμβληματικές προσωπικότητες που έχουν γράψει ιστορία :

Νίκος Καζαντζάκης (συγγραφέας), Νίκος Νικολάου (ζωγράφος, χαράκτης και γλύπτης), Χρήστος Καπράλος (γλύπτης), 

Κώστας Βάρναλης ( ποιητής, λογοτέχνης), Γιάννης Μόραλης (εικαστικός), Κώστας Βαρώτσος (γλύπτης),

Ανδρέας Βουρλούμης ( ζωγράφος)  και πολλοί άλλοι,  βρήκαν στην Αίγινα τον ιδανικό τόπο γαι να ζήσουν και να δημιουργήσουν.

“Στην Αίγινα βρίσκω την ησυχία που χρειάζεται ο άνθρωπος για να φτιάξει κόσμους”, έγραφε σε επιστολή του ο Νίκος Καζαντζάκης , ο Μόραλης συνήθιζε να λέει πως στην Αίγινα «τα χρώματα δεν φωνάζουν, αλλά αναπνέουν», ενώ για τον Κώστα Βαρώτσο ”η Αίγινα δεν είναι απλώς τόπος κατοικίας, αλλά ένα αρμονικό σημείο από το οποίο μπορεί να παρατηρεί τον κόσμο”.