Μία διαφορετική εικόνα σε σχέση με εκείνη η οποία τείνει να κυριαρχήσει στο δημόσιο διάλογο περί της βασικής αιτίας για την παρατηρούμενη «έλλειψη εργατικού δυναμικού» αποκαλύπτει μία διαχρονική έρευνα των στοιχείων αποχωρήσεων του πληροφοριακού συστήματος «Εργάνη».
Ως βασική αιτία αυτής της έλλειψης -της λεγόμενης και ως «στενότητας της αγοράς εργασίας» έχει καταλογιστεί από σημαντική μερίδα πολιτικών, οικονομολόγων και εκπροσώπων εργοδοτών λίγο – πολύ η «απροθυμία» μερίδας ανέργων θα προσληφθούν ή και εργαζομένων να αλλάξουν εταιρεία ή επάγγελμα.
Ωστόσο, τα στοιχεία του πιο αντιπροσωπευτικού μηχανισμού που διαθέτει η χώρα για τη μέτρηση των ροών Μισθωτής απασχόλησης, δηλαδή του συστήματος «Εργάνη», δείχνει πως είναι οι απολύσεις και οι καταγγελίες συμβάσεων ορισμένου χρόνου (οι οποίες ομαδοποιούνται μαζί στις εκθέσεις) εκείνες που έχουν εκτιναχθεί (ακόμα και μετά την έξοδο από τα Μνημόνια) και όχι οι οικειοθελείς αποχωρήσεις εργαζομένων.
Μάλιστα, το 2025, σημειώθηκε ρεκόρ στις απολύσεις, όχι μόνο σε πλήθος αλλά ως αναλογία σε σχέση με τις οικειοθελείς αποχωρήσεις.
Μια πιο προσεκτική ματιά στις «συνιστώσες» των 3,306 εκατ. συνολικών αποχωρήσεων αποκαλύπτει πως εξ αυτών οι 2,141 εκατ. ήταν απολύσεις – λήξεις συμβάσεων ορισμένου χρόνου και μόλις οι 1,165 εκατ. ήταν οικειοθελείς αποχωρήσεις.
Μ’ άλλα λόγια, το 64,7% των αποχωρήσεων ήταν απολύσεις – λήξεις συμβάσεων και μόνο το 35,3% ήταν οικειοθελείς αποχωρήσεις. Δηλαδή οι απολύσεις είναι σχεδόν διπλάσιες σε σχέση με τις οικειοθελείς αποχωρήσεις και αυτό συνθήκες αυξανόμενης απασχόλησης και «ελλείψεων εργατικού δυναμικού».
Πρόκειται για το υψηλότερο ποσοστό απολύσεων επί του συνόλου των αποχωρήσεων μετά το 2013, οπότε κορυφώθηκε η ύφεση και η ανεργία, λόγω της οικονομικής χρεοκοπίας της χώρας και των Μνημονίων.
Πηγή : Powergame
