Κοινωνία

Παγκόσμια Ημέρα κατά της παιδικής κακοποίησης: «Σε ένα κακοποιημένο παιδί βλέπουμε μόνο μία φωτογραφία και όχι όλη την ταινία της ζωής του», λέει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ο διευθυντής της Παιδιατρικής Κλινικής του ΠΓΝΑ

Του · · 1 λεπτό ανάγνωσης

Πανεπιστημιακό Γενικό Νοσοκομείο Αλεξανδρούπολης, χρονική περίοδος Ιανουάριος-Σεπτέμβριος 2026 και η Μονάδα Φροντίδας για την Ασφάλεια των Παιδιών -που ιδρύθηκε με πρωτοβουλία του Σωματείου ΕΛΙΖΑ με στόχο την πρόληψη και την έγκαιρη αναγνώριση της κακοποίησης και παραμέλησης των παιδιών στην Ελλάδα- έχει καταγράψει:

…Περιστατικό απόπειρας αυτοκτονίας έφηβης με ενεργό αυτοκτονικό ιδεασμό, βρέφους με αιμάτωμα στο κεφάλι, εφήβου κατόπιν επεισοδίου πνιγμού που νοσηλεύτηκε στη ΜΕΘ, πιθανής κακοποίησης βρέφους από τη μητέρα του, πιθανής κακοποίησης παιδιού από τον πατέρα, παιδιού με εκχύμωση στον λαιμό με αναφερόμενη εμπλοκή της μητέρας, αυτοτραυματισμού…

Κάθε ένα από τα προαναφερθέντα «περιστατικά» είναι ένα παιδί, ένα βρέφος, ή ένας έφηβος/η, που έχει υποστεί κακοποίηση και συμπεριλαμβάνεται σε μία λίστα συνολικά 62 περιπτώσεων, μεταξύ των οποίων κι εκείνες της  συμβουλευτικής παιδιών και εφήβων που αφορούν φοβίες, άγχος, κρίσεις, σχολικό εκφοβισμό, ψυχοκοινωνικές δυσκολίες, προβλήματα υγείας.

 

Τα καταγεγραμμένα περιστατικά είναι μόνο η κορυφή του παγόβουνου

«Πιστεύω ότι υπάρχουν πολλά περισσότερα περιστατικά από τα καταγεγραμμένα. Εμείς βλέπουμε μόνο την κορυφή του παγόβουνου. Υπάρχει μία ευαισθητοποίηση στο θέμα της παιδικής κακοποίησης, αλλά νομίζω ότι η τάση του φαινομένου είναι ανοδική. Αυτό συμβαίνει γιατί η κοινωνία βιώνει πολλή βία και τα παιδιά δεν είναι προστατευμένα, βιώνουν κι εκείνα τη βία της κοινωνίας», δηλώνει στο Αθηναϊκό-Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων ο διευθυντής της Παιδιατρικής Κλινικής του ΠΓΝΑ, Δημήτριος Κασίμος, ο οποίος με την ψυχολόγο Ιωάννα Καραμανίδου είναι οι δύο επιστήμονες που στελεχώνουν τη Μονάδα Φροντίδας για την Ασφάλεια των Παιδιών.

Επιχειρώντας τη σκιαγράφηση του προφίλ των οικογενειών-γονέων των παιδιών τα οποία έχει παρακολουθήσει, σημειώνει: «Σίγουρα, όταν οι γονείς βιώνουν οικονομικά προβλήματα οι εντάσεις είναι μεγαλύτερες, διότι αυτά αφορούν την καθημερινότητα. Αυτά οδηγούν τους γονείς σε νέα προβλήματα, όπως ο αλκοολισμός και τελικά ξεσπούν στα παιδιά. Τα παιδιά είναι το εύκολο θύμα της κοινωνίας και της οικογένειας. Κανείς δεν μπορεί να δει αυτά που γίνονται σ’ ένα κλειστό σπίτι, ωστόσο πιστεύω ότι υποαναγνωρίζεται η βία που υπάρχει και είναι προφανής μέσα στην κοινωνία. Τη βλέπει κανείς παντού και μεταξύ των παιδιών, κάτι που το βλέπουμε περισσότερο στις μεγάλες πόλεις, όπως η Αθήνα και η Θεσσαλονίκη, αλλά είναι κάτι που ακούς ότι συμβαίνει και σε χωριά και κωμοπόλεις. Διότι τα παιδιά αντιγράφουν τα πρότυπα των γονιών τους, της τηλεόρασης, των ηλεκτρονικών παιχνιδιών, γενικά υπάρχουν κακές επιρροές. Μπορεί να υπάρχει μία ευαισθητοποίηση, αλλά πιστεύω ότι ξεφεύγουν περιστατικά που ενώ έρχονται στο νοσοκομείο αποδίδουν τα χτυπήματα, τα κατάγματα κλπ σε άλλους λόγους και όχι σε κάποιας μορφής βία».

Πόσο εύκολη, όμως, είναι η διάγνωση της παιδικής κακοποίησης, ειδικά όταν αυτή αφορά την ψυχολογική βία, όπως ο εκφοβισμός, ή όταν το θύμα είναι βρέφος ή παιδί; «Εύκολο δεν είναι. Ειδικά εμείς βλέπουμε φωτογραφικά, δηλαδή βλέπουμε μία φωτογραφία του παιδιού, όχι όλη την ταινία της καθημερινότητάς του, το τι υφίσταται. Το να ξεδιπλώσεις την ψυχή των παιδιών, το να μιλήσουν είναι πολύ δύσκολο να συμβεί στα δέκα ή δεκαπέντε λεπτά της εξέτασης. Σε περιπτώσεις νοσηλείας είναι σίγουρα πιο εύκολο αλλά και πάλι πρέπει ο παιδίατρος να έχει αυτή την ολιστική προσέγγιση του παιδιού και της οικογένειας», τονίζει ο διευθυντής της Παιδιατρικής Κλινικής του ΠΓΝΑ.

Αναφορικά με τον βαθμό δυσκολίας σε επίπεδο συναισθηματικής διαχείρισης ενός περιστατικού βίας, ο κ. Κασίμος εξηγεί πως «η συναισθηματική διαχείριση είναι μέρος της εκπαίδευσης ενός γιατρού προκειμένου να αποδώσει το καλύτερο δυνατό. Να έχει το συναίσθημα αλλά να μην επιτρέπει να επηρεάζει τη λογική του, το να μπορεί να σκέφτεται καθαρά. Σίγουρα είναι κάτι δύσκολο. Οι γιατροί δεν είμαστε μηχανές κι ούτε μπορούμε να βάλουμε τα συναισθήματά μας σε συρτάρια, είναι σημαντικό όμως -για να κάνουμε το καλύτερο- να μην επηρεάζουν την ορθότητα της σκέψης και των αποφάσεών μας».

 

Το αποτύπωμα σε ένα παιδί μιας κακοποιητικής συμπεριφοράς σβήνει;

Ερωτηθείς για το πώς εξελίσσεται ως ενήλικας ένα παιδί που έχει βιώσει την κακοποίηση και αν σβήνει το αποτύπωμα της βίας από την ψυχή, ο διευθυντής της Παιδιατρικής Κλινικής απαντά: «Αυτό δεν το ξέρουμε. Τα παιδιά, από την πρώτη μέρα της ζωής τους και πριν ακόμη, από την ενδομήτριο ζωή, αποτυπώνουν πράγματα -συναισθήματα, εικόνες, ήχους- που δεν ξέρουμε πως αυτό λειτουργεί στο μέλλον.  Όταν ξεπερνάς κάτι αρνητικό και δεν το φέρεις σαν βάρος στην ψυχή σου μπορεί αυτό να λειτουργήσει και θετικά, μπορεί να είναι καλό για εσένα. Ένα παιδί μπορεί να έχει γαλουχηθεί με μία νοσηρή συμπεριφορά και να την επαναλάβει στα παιδιά του, στους φίλους του, ή να επιλέξει να μην την επαναλάβει, είναι κάτι που δεν το γνωρίζουμε με βεβαιότητα. Εκείνο που γνωρίζουμε όμως είναι ότι τα παιδιά έχουν την ικανότητα να ξεχνούν και να προχωράνε μπροστά. Αυτό είναι το μεγαλείο της φύσης και της ανθρώπινης ψυχής».

Το Σωματείο ΕΛΙΖΑ ιδρύθηκε το 2008 από τη Μαρίνα Καρέλλα και τον σύζυγό της Μιχαήλ Ντε Γκρες και με πρωτοβουλία του έχουν ιδρυθεί και λειτουργούν πέντε Μονάδες Φροντίδας για την Ασφάλεια των Παιδιών, σε δημόσια νοσοκομεία της χώρας με στόχο την έγκαιρη ανίχνευση, την ολοκληρωμένη αξιολόγηση και την ιατρική φροντίδα παιδιών με υποψία κακοποίησης και παραμέλησης. Παράλληλα, μέσα από τη Γραμμή ΕΛΙΖΑ 10454, προσφέρεται καθοδήγηση και υποστήριξη σε όσους ανησυχούν για την ασφάλεια ενός παιδιού.

Πηγή:ΑΜΠΕ

Κοινοποίηση